Nowy aparat Siemens SOMATOM Emotion

Tomograf komputerowy TK

Tomografia komputerowa jest metodą diagnostyki, w której za pomocą promieni rentgenowskich uzyskuje się wielowarstwowe przekrojowe obrazy ciała. Z uwagi na niezwykle wszechstronny zakres zastosowań, tomografia komputerowa stała się podstawową metodą obrazowania we wszystkich specjalnościach medycyny. Diagnostykę tomograficzną stosuje się m.in. przy rozpoznawaniu urazów, w badaniach głowy, klatki piersiowej i jamy brzusznej (do obrazowania narządów wewnętrznych, w tym wątroby, trzustki, nerek), w wykrywaniu zmian nowotworowych oraz krwawień i zatorów. Wykonuje się także wirtualną kolonoskopię i bronchoskopię. Tomografia komputerowa służy także do nieinwazyjnego badania naczyń wieńcowych zastępującego klasyczną koronarografię, a także innych badań angiograficznych.

Do wykonania badania za pomocą Tomografu komputerowego wymagane jest skierowanie od lekarza specjalisty.
Skierowanie może wydać lekarz: Neurolog, Neurochirurg, Kardiolog, Lekarz chorób wewnętrznych, Pulmonolog, Urolog, Pediatra, Ginekolog, Ortopeda, Onkolog, Chirurg, Laryngolog, Okulista, Endokrynolog oraz Radiolog

Ważne informacje

  • Badanie Tomografii komputerowej jest przeciwwskazane w ciąży (poza wskazaniami życiowymi o których decyduje lekarza)
  • Niewydolność nerek i choroby tarczycy mogą stanowić przeciwwskazanie do dożylnego podania środka kontrastowego. Jeżeli występują one u chorego, prosimy o określenie przez lekarza kierującego, czy można pacjentowi podać dożylnie jodowy środek kontrastowy.
  • Pacjent musi być na czczo od 4 do 5 godzin przed badaniem (bez posiłków, można pić wodę niegazowaną)
  • W przypadku badania jamy brzusznej i miednicy małej, jeśli lekarz prowadzący badanie uzna za konieczne, pacjent otrzymuje doustnie 100-200 ml roztworu środka kontrastowego + kontrast dożylny.
  • Nie należy wykonywać badania TK jamy brzusznej i miednicy małej w ciągu 6-7 dni od badania RTG z podaniem barytu (artefakty w badaniu TK).
  • Czas badania TK wynosi 5-20 minut i wymagane jest bezwzględne leżenie bez ruchu przez pacjenta. Jeżeli chory jest pobudzony lub cierpi na silny zespół bólowy uniemożliwiający leżenie, koniecznie jest wcześniejsze ustalenie z pracownią sedacji pacjenta przez lekarza anestezjologa.